full screen background image
Search
Thursday 22 February 2018
  • :
  • :

Patohistologija je izazovna i neprevazidjena

-Prestižni Vestminster u Londonu prepoznatljiv je po tome što inspiriše svoje studente da razviju svoje znanje i vještine iz raznih oblasti. U tom akademskom životu, svoje magistarske studije iz oblasti  ćelijske patologije nastavila je i nedavno završila  Nikšićanka, Jelena Vučinić, uz punu stipendiju Univerziteta Westminster. U ostvarivanju svog cilja, tačnije usavršavanja u specijalističkom smislu, odbila je ponudu da ostane na Univerzitetu, ali će ostati angažovana kao spoljni saradnik na budućim projektima, iz te oblasti, tako da se nada da će se ostvariti zvanična saradnja Podgorice i Londona.

Vrlo skromno i odmjereno, priča o svom doživljaju Londona, uspjesima koje je postigla tokom jednogodišnjeg boravka u gradu na Temzi, koje doživljava kao prirodan nastavak sopstvenog rada i truda. Iznoseći činjenice, i nabrajajući svoja saznanja i prakse iz široke oblasti patologije, autor ovih redova stekao je utisak da vodi razgovor sa već vremešnom individuoom, kojoj godine i ekspertsko znanje „dozvoljava“ taj obim ogromnom iskustva. Ipak, u pitanju je jedna plavokosa, mlada djevojka, koja u šarmu osviještenosti jednako govori i o molekularnoj patologiji, prognostičkim i prediktivnim markerima u otkrivanju malignih tumora, kao i o zajedničkoj tački Londona i Nikšića u ispijanju piva, nedostatku Sunca i vitamina D nad dimnjacima sivog Londona.

– Akademski kriterjumi i očekivanja mentora bili su jako visoki, tako da je od prvog do posljednjeg dana boravka u Londonu sve bilo podređeno mom usavršavanju i ostvarivanju što boljih rezultata na studijama. Ubrzo mi je ponuđen i angažman u nastavi na univerzitetu, najprije kao tutoru iz oblasti histologije, a kasnije i kao saradniku u nastavi na više izbornih predmeta iz oblasti primijenjene patohistologije. Nakon rutinskih obaveza na Westminster-u (predavanja, vježbi, seminara, stručnih sastanaka, naučno-istraživačkog rada u laboratoriji), slobodno vrijeme bih često provodila u patohistološkim laboratorijama UCL i Imperial univerzitetskih bolnica, učestvujući u rutinskom radu u laboratoriji i referisanju rezultata patohistoloških analiza biopsijskog materijala pacijenata iz čitave Velike Britanije, budući da se radilo o referentnim regionalnim centrima za pojedine subspecijalnosti. Sve to nije ostavljalo previše vremena za uživanje u samom gradu, kao i beskonačnom broju sadržaja koje on svakodnevno nudi London je zaista impresivan. Prva šetnja istorijskim dijelom grada, duž obale Temze od Tower Bridge-a prema zgradi Parlamenta je ostavila veoma dubok utisak na mene i to je ostala moja omiljena ruta za šetnju do posljednjeg dana boravka u Londonu. Kišovite vikende bih često provodila u muzejima, a svaki sunčan dan bi me, kao i ostale stanovnike grada željne plavog neba i vitamina D, izmamio u neki od nepregledno velikih i nevjerovatno uređenih parkova- dijeli utiske Vučinić.

Kako ističe, mnogo joj je nedostajala jednostavnost života u Crnoj Gori, jer iako živite u centralnom djelu Londona, uvijek ste zarobljeni u rush – hour (saobraćajnim gužvama), provodite puno vremena u gradskom prevozu a svaki korak morate unaprijed isplanirati. Ta jedna godina u Londonu bila je podnošljiva, ali nije sigurna kako bi funkcionisalo na duže staze.

“Radni dan” na Vestminsteru

Radno vrijeme na Univerzitetu je od 9 do 17 h a dešavalo joj se da ostane u laboratoriji do ponoći dok jer radila na disertaciji. Magistarske studije organizovane su u tri semestra, gdje u prva dva pohadjate cjelodnevna predavanja, a u “pauzama”prolazite obuku za rad u laboratoriji za konkretnu oblast kojom ćete se baviti u disertaciji, ili se pohadjaju praktične vježbe. Prema njenim riječima, često su se na njenom studijskom program dešavala gostovanja eminentnih stručnjaka, čije publikacije predstavljaju neke od krucijalnih vodiča u rutinskoj patohistološkoj dijagnostici i prognostici (poput grupe istraživača koja stoji iza Nottingham grading score-a kod karcinoma dojke), čije knjige se nalaze u osnovnoj literaturi za pripremu ispita (poput profesora Guy-a Orchard-a, eksperta za “sentinel node” biopsije kod karcinoma dojke i melanoma), koji su nosioci pilot projekta za molekularni skrining karcinoma grlića materice u NHSu (National Health Service), ili eksperti u kontroli kvaliteta u oblasti histopatologije (predstavnici UK NEQAS-a – National External Quality Control Assessment Service.

-Paralelno sa tim aktivnostima, pripremate naučno istraživačke radove tipa pregleda, ili radite na patohistološkom dijagnostičkom porfoliju, koji će biti ocijenjen do kraja semestra i koji će uticati na vašu konačnu ocjenu. Na kraju prvog i drugog semestra organizuje se ispitni rok, imate samo jednu šansu da “zablistate”.U trećem semestru puno radno vrijeme provodite u laboratoriji, paralelno radeći na svojoj magistarskoj disertaciji. Zbog kompleksnosti teme kojom sam se bavila (genomika karcinoma dojke i ispitivanje mogućnosti inhibicije novih receptora na ćelijskoj membrani trostruko negativnog karcinoma dojke u ćelijskoj kulturi) ja sam imala tzv. Extended Research Project, tako da sam sa radom u laboratoriji počela već početkom drugog semestra, kriterijumi za ocjenjivanje disertacije su bili nešto visočiji, a podrazumijevali su i javnu odbranu disertacije pred stručnom komisijom (što nije rutinska procedura kada su magistarske studije u pitanju)-cijeni Vučinić, dodajući da je uspjela da nadmaši čuveni “Distinction”, ili 70 bodova što je ekvivalent ocjeni A, kod nas.

– To je prva stvar na koju profesori upozore strane studente, ističući da 70%, iako naizgled ne tako visok, najčešće nedostižan skor. Ja sam ipak stekla zvanje magistra ćelijske patologije sa ocjenom Distinction i skorom od 83%, ujedno najboljim rezultatom od kako postoji taj studijski program. Zbog toga mi je ponuđeno da ostanem na Univerzitetu Westminster, gdje bih rad na istoj oblasti proširila i pretočila ga u doktorsku disertaciju. Bila sam počastvovana ovom ponudom, ali sam je odbila, jer specijalističko usavršavanje prioritet, ali ću zadržati ulogu spoljašnjeg saradnika na budućim projektima iz te oblasti, tako da se nadam da će se u bliskoj budućnosti steći i uslovi za uspostavljanje zvanične saradnje Podogrice i Londona- naglašava Vučinić, koja je dobila poziv od svojih profesora da narednog oktobra bude jedan od stručnih predavača na sastanku “Issues with tissues” u Londonu.

Planovi

Nedavno se vratila u Centar za patologiju KCCG i nastavila specijalističke studije na Medicinskom fakultetu u Novom Sadu, a ubrzo je uslijedio i angažman na Medicinskom fakultetu u Podgorici u svojstvu saradnika na predmetu Histologija i embriologija. Ako sve bude išlo po planu, za nepune tri godine bi trebalo da stekne zvanje ljekara specijaliste patologije, a pretpostavlja da ću u jednom trenutku upisati i doktorske studije.

– Neminovnost je bavljenje klasičnom patohistologijom, koja je prelijepa, izazovna, neprevaziđena…to je ono što me je na prvom mjestu i privuklo ovoj dijagnostičkoj grani. Međutim, pored toga, voljela bih da se usko specijalizujem u oblasti molekularne patologije, naročito u pravcu dijagnostičke evaluacije prognostičkih i prediktivnih markera na osnovu kojih se vrši stratifikacija pacijenata za neku od ciljanih terapija, prije svega malignih bolesti- zaključuje Vučinić.

BOX: Izazovi savremene dijagnostike u Crnoj Gori

Sagovornica Pobjede smatra da je teško napraviti poredjenje ne samo zbog razlika u dostupnosti skupe opreme i reagenasa, već zbog razlika u organizaciji i funkcionisanju kompletnog zdravstvenog sistema u Crnoj Gori i Velikoj Britaniji.

-Smatram da u uslovima u kojima radimo, sa opremom koju posjedujemo, zahvaljujući znanju, iskustvu, ogromnoj posvećenosti i profesionalnosti zaposlenih u Centru za patologiju uspijevamo da se nosimo sa najvećim brojem izazova savremene patohistološke dijagnostike koja je neophodna pacijentima u Crnoj Gori. Uz konstantan rad na unaprjeđenju dijagnostičkih tehnika i omogućavanje kontinuiranog praćenja savremenih trendova u dijagnostici i nauci, naravno uz podršku nadležnih institucija, rezultati će bez sumnje moći da se mjere i sa referentnim regionalnim centrima za datu oblast- govori Vučinić.




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *